1388

کنج سکوت و تنهایی را
خلوتگه رمقهای از پای افتاده ام ساخته ام.

من نیلوفر مردابی خاموشم
که در ته این بی کسی های تنگ
تنها زمزمه ی لحظه های خشکم
پیکر بی جان برگهائیست
_که چون فرجام ستاره های اقبالم_
به انتهای سیاه مردابی خاموش دچارند.

آنجا که هیچ لبی نمی داند
زمزمه های برکه ای خیالین
به دنبال کدامین رنگ جاریست!!!
به امید ترنم دوباره ات.

روزی پیر معرفت یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته  و گوشه ای غمگین نشسته . پیر نزد او رفت و جویای احوالش شد . شاگرد لب به سخن گشود و از بی وفایی یار صحبت کرد و این که دختر مورد علاقه اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته . شاگرد گفت که سالهای متمادی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده و با رفتن دختر به خانه مرد دیگر او احساس می کند باید برای همیشه با عشقش خداحافظی کند . پیر با لبخندی گفت اما عشق تو به دخترک  چه ربطی به او دارد؟

شاگرد با حیرت گفت ولی اگر او نبود این عشق و شور و هیجان هم در وجود من نبود!؟

پیر با لبخند گفت چه کسی چنین گفته است . تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دختر ندارد . هرکس دیگر هم جای او بود تو این آتش را به سمت او می فرستادی. بگذار دختر برود ! این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست. مهم این است که شعله این عشق را در دلت خاموش نکنی. معشوق فرقی نمی کند چه کسی باشد!

دخترک اگر رفت با رفتنش پیغام داد که لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر ! بگذار او برود تا صاحب واقعی این شور و هیجان فرصت جلوه گری و ظهور پیدا کند ! به همین سادگی.

حال زمان آن رسیده است که صدایم را تا اوج پراکنده کنم وبگویم به

مردم هنگام مرگ، مرا درخاکی دفن کنید که باران تازه بر آن باریده باشد

تا بتوانم رطوبت چشم ها را که  گاهی پر درد  سرازیر می شونداحساس

کنم ...

کنار قبرم گلی بکاریدکه نامش همیشه بهار باشد چرا  که دوست دارم به

هنگام تنهایی وغربت ریشه هایش را احساس کنم.ای مردم به دو

کبوترآسمان زندگیم که همان پدرومادرم هستند بگوییدهرروز به دیدارم

بیایند چرا که من طعم

تنهایی رابخشیده ام وتنها نبودم .

به مادرم بگویید که اگرفرستی بیش برای مهرفرزندی نبوده به بزرگیش

ببخشد. به پدرم بگویید که هرچه را آموختم ازاوبوده است اگر

همیشه کنارش نبودم قسمت روزگاربوده است.

به آنها بگویید دلی پردرد  وگلویی پربغض و

چشمانی پرگریه دارم . من درخلوت خودم بودم

ودریا نا مهربان بود.

ای فلک به کبوترانم بگو یخی برسرقبرم بگذارند

تا همیشه برایم گریه کند. من لحظه ها را سپری

می کنم و لبخندهایتان را به خاطر خواهم سپرد.

پدر همچون سحر با من سخن می گفتی و تو ای مادر، درس محکم بودن

را به من آموختی. ای سپهر به پدرم بگو که هنگام دیدارم به من لبخند

بزند، چرا که طاقت اشکهایش را ندارم. من نمی توانم چشمانی را ببینم که

از غم پرند، گرچه من نمی توانم بگویم، ولی دوست ندارم پدرم

عزیزترین کسم، شب شود و مروارید گریه کند....

به دنيا اومديم تا با زندگي کردن قيمت پيدا کنيم نه اينکه به هر قيمتي زندگي کنيم

**********************************************************

اي کاش هميشه اوج گرفتن هاي ما به بازگشت قله ختم شود نه سقوط به دره

**********************************************************

شگفتم که سلام آغاز هر ديدارست ... ولي در نماز پايان است ..... شايد اين بدان معناست که پايان

نماز آغاز يک ديدار است

**********************************************************

عشق را از ماهي بياموزيم که چه بي پايان آب را پر از بوسه هاي بي پاسخ مي کند

**********************************************************

قصه ي غم انگيزيست دستي كه داس را برداشت ...... همان دستي كه روزي گندم را كاشت

**********************************************************

عشق به خدا تنها جواب به معماي زندگيست

**********************************************************

وقتی صبحا از خواب بیدار میشیم، ما دوتا انتخاب داریم. برگردیم بخوابیم و رویا ببینیم، یا بیدار شیم و

رویاهامون رو دنبال کنیم

**********************************************************

برای انسان بد بخت، مرگ ، تخفيف در مجازات زندان زندگی است

**********************************************************

چشم به آسمان ندوز ..قرار نیست اتفاق های بزرگ همیشه از اونجا شروع بشه

**********************************************************

ارزشهايت را با مقايسه با ديگران پايين نياور، زيرا همه ما با يكديگر متفاوتيم

**********************************************************

ما چون دو دریچه روبروی هم
آگاه ز هر بگو مگوی هم
هر روز سلام و پرسش و خنده
هر روز قرار روز آینده

عمر آیینه بهشت اما آه
بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه

اکنون دل من شکسته و خسته ست
زیرا یکی از دریچه ها بسته ست
نه مهر فسون نه ماه جادو کرد
نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد
نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد"

....................................................................................... 

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...تنهايي را دوست دام زيرا تجربه كردم ...تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...تنهايي را دوست دارم زيرا....در كلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار كشيدنم را پنهان خواهم كرد

فاصله عشق هاي معمولي را از بين مي برد و عشق هاي بزرگ و جاوداني را شدت ميبخشد.مانند باد كه شمع را خاموش و آتش را شعله ور مي سازد.

 رسوا شدم ،

راز دل با آب گفتم تا نگوید با كسی ، عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم . . .

 رسوا شدم ،

راز دل با آب گفتم تا نگوید با كسی ، عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم . . .

او خود یک هنر دوست است و هنر و هنر مند را گرامی می دارد و این خود یک افتخار است...

هم خودش افتاد هم برگ زرد

قطره بارون رو زمین شکست ُ خرد شد ُ با قطره های دیگر یکی شد و رفت

اما برگ زرد وقتی افتاد نشکست ُ خرد نشد ُ با برگ های دیگر یکی نشد

ولی تنها ماند از خود رها شد

یه روز هم زیر پا له شد شکست ُ خرد شد

ولی با برگ های دیگر یکی نشد

او راه دیگری را در پیش گرفت

تنها ماند تنها رفت دلش شکست

و با آرزوی قطره او هم ما را تنها گذاشت...

سال پیش ما از حضور پدرم در لحظه ی تحویل برخوردار نبودیم خیلی خوشحالم که امسال لحظه ی تحویل بابا پیش ما هست.بابا به خاطر من سفرشو ۶ روز به تاخیر انداخت ممنونم ازش. 

سال نو را به همه ی ایرانیان داخل و خارج

 ایران تبریک میگم

عید همتون مبارکواستون آرزوی

خوشبختی می کنم

در ادامه مطلب...

                    ((عیدتون مبارک))

این شعرو استاد اخوان ثالث که یکی از استادان پدرم بودن گفتن که آقای رضا صادقی دوست پدرم با ریتم بسیار دلنشینی خوندنش.واقعا آرامش بخشه امیدوارم لذت ببرید.

آخه تنها بودن بهتر از اونه که یه عمر به کسی دل ببندی و بدونی روزی تو رو تنها میزاره و میره...